
salam . anak ayam makan ikan kekek , hati riang exam takde esok . eh sedap pantun ? :D haha . oh teringat , tetibe rase cm nak menulis :) this stories was told by one of my seniors kt sini . time tazkirah maghrib . somehow saya rase mcm sy penah bace somewheree . mags ape tah :)
here it goes . once upon a time , in a lovely village . eh melayu je la . susah nak putar belit . hihi :) dulu , ade sorang budak laki ni . dye baik sgt dgn sebatang pokok . dari kecik dorang main same2 . cm tetiap ari , tak penah miss laa . rapat sangaat , sampai la satu hari ni . tetibe budak laki tu dh tak datang main same2 . arini dtg , esok tak dtg , arini dtg , esok tk dtg ... satu hari ni pokok tanye kt budak laki ni , "kenape kau jarang datang ? aku rindu nak main ngn kau . rindu sangat nak main same2" . then the boy answered, "sekarang aku dh besa . aku ade mainan baru , tapi aku tak cukup duit nak beli mainan tu" . the tree then replied,"aku pun takde duit nak bagi kau untuk beli mainan tu , tapi aku ade buah . kau amek la buah ni , jual . duit nanti kau amik beli mainan". budak laki tu dengan hepynye pegi la pasa jual buah ni . then duit tu dye beli mainan .
lepas tuu , budak tu tak datang lagi dah . tetiap ari pokok ni rindu kat dyee . sampai satu hari tu , budak laki ni datang balik . dye kate , 'sekarang aku dh besar . aku dh keje , dah kawin , dh ade anak . tapi aku takde duit nak buat rumah . pastu pokok ni pun kate , ' aku pun takde duit nak bagi kau . tapi aku ade ranting , kau amikla buat tiang2 rumah ' . pastu budak laki ni dengan gembirenye amek la ranting2 pokok tadi tuu .
p/s ; continue nanti eh . gtg ! hee ws :)
